Co przychodzi nam na myśl, gdy mówimy o listach miłosnych „świeżo upieczonych” kochanków? Jakie obrazy podsuwa nam wyobraźnia? Zapewne błyszczących oczu zakochanej kobiety i czułych objęć jej kochanka. A co, jeśli tymi zakochanymi osobami są dwie kobiety?...

Książka Erici Fischer pt. „Aimee & Jaguar” to bardzo nietypowa historia miłosna. Autorka potraktowała kontrowersyjny, jakby nie było, temat homoseksualizmu w subtelny sposób. Oszczędziła nam odzierających z intymności obrazów i podarowała to, co w związku Lilly Wust (Aimee) i Felice Schragenheim (Jaguar) było najpiękniejsze: uwielbienie, wzajemna fascynacja, bliskość i czułość. Zapewne niektórych czytelników książka oburzy. Aby jednak zrozumieć związek dwóch bohaterek i spojrzeć na nie nieco bardziej przychylnym okiem, naprawdę niewiele potrzeba. Wystarczy odrobina wyrozumiałości i odrzucenie uprzedzeń związanych z homoseksualizmem. Okaże się wówczas, że wszyscy ludzie, bez względu na to, w jakich czasach żyją i w jakim miejscu na kuli ziemskiej, potrzebują do spełnionego i szczęśliwego życia tylko jednego: miłości. Bez niej ciężko byłoby znieść otaczający nas świat. A co bardziej świadczy o naszej ludzkiej naturze, jeśli nie ciągłe podążanie za miłością, potrzebą akceptacji i szczęściem?

„Aimee & Jaguar” to nie tylko historia miłości żony nazisty i Żydówki. To również niezwykle interesujące tło ich związku: tocząca się w Europie II wojna światowa. I co ciekawe, okazuje się, że niektórzy po raz pierwszy, za sprawą tejże książki, uświadamiają sobie, że wszystkie bolączki związane z wojną odczuwają nie tylko ofiary agresji Niemiec, ale również sam agresor. Oczywiste? Niby tak, a jednak w szkołach zawsze mówiono nam o cierpieniach Polaków i innych narodów zaatakowanych krajów, a chyba nigdy o sytuacji, w jakiej w obliczu wojny znaleźli się przeciętni mieszkańcy Niemiec. Erica Fischer sprawiła także, że poczułam, jak doskonale manipulowano opinią publiczną wzbudzając nienawiść do Żydów. Odkryła zasłonę ludzkiej psychiki i okazało się, że strach może być motorem wszelkich zbrodni. Za sprawą strachu i wstydu wszystkie narody bezpośrednio uczestniczące w II wojnie światowej jeszcze długo będą walczyć z jej skutkami psychicznymi.